طی طریق از یک زندگی خودبخودی به سوی یک زندگی هدفمند

20
طی طریق از یک زندگی خودبخودی به سوی یک زندگی هدفمند
طی طریق از یک زندگی خودبخودی به سوی یک زندگی هدفمند

گزیده‌ای از مقاله دکتر بهروز پویان کارشناس علوم سیاسی از تهران در مقاله‌ای جالب طی طریق انسان به سوی یک زندگی هدفمند از یک زندگی خودبخودی  را بررسی کرده است. خواندن این مقاله علمی را پیشنهاد میکنیم.

در فرایند تکامل طبیعی و تاریخی انسان، مرزی که انسان را از ماقبل انسان جدا می‌کند، پیدایش عقل و خرد و تنظیم مناسبات جدید به واسطه‌ این عنصر تازه انقلابی است.

از آنجا که فرایند تکامل گذار از سادگی به پیچیدگی پدیده است، به میزانی که بر گسترش و پیچیدگی عقل افزوده می‌شود، از قدرت تعیین‌ کنندگی غریزه که نیروی محوری زندگی طبیعی و خود به خودی موجود ماقبل انسان است کاسته می‌شود.

و این‌گونه است که خط سیر تکاملی انسان را به‌ویژه در مرحله تکامل اجتماعی و تاریخی می‌توان به نوعی تقابل عقلانیت با غریزه عنوان کرد.

اما نباید فراموش کرد به‌دلیل این‌که غریزه پیوسته نیروی محرک و محوری حیات طبیعی به‌شمار می‌رود و تکامل اجتماعی انسان در ادامه تکامل طبیعی صورت می‌گیرد و بر پایه‌های آن استوار است، هیچگاه پدیده غریزه در انسان حذف نمی‌شود بلکه اتفاقی که می‌افتد این است که در گذر تکامل اجتماعی با گسترش عقلانیت، غریزه که در مرحله تکامل طبیعی نیروی تعیین‌ کننده بود، در این مرحله توسط عقل به انقیاد کشیده می‌شود و خصلت تعیین‌ کنندگی خود را از دست می‌دهد.

▫️بنابراین به میزانی که عقلانیت در مسیر تکاملی خود رشد کرده و به ظهور می‌رسد، سیادت آن بر غریزه بیشتر شده و زندگی خود به خودی بشر، بیشتر و بیشتر جای خود را به مناسبات غیر خود به خودی و هدفمند می‌دهد.

در این حالت غرایز و ارضای آنها بنا‌ به حکم عقل به فرماسیون دلخواه درمی‌آید و این حکم عقل، اعتبار و ارزش خود را از الزامات مرحله تاریخی متناسب خود کسب می‌کند…

تلگرام ما

http://t.me/Iran_news_ajancy