اگر آمریکا و اروپا قاطع باشند رژیم در باتلاق تحریم فرو میرود

88
اگر آمریکا و اروپا قاطع باشند، رژیم در باتلاق تحریم فرو میرود
اگر آمریکا و اروپا قاطع باشند، رژیم در باتلاق تحریم فرو میرود

در پی اظهارات روحانی و تهدیدات او در صورت قاطعیت اروپا و آمریکا به ضد خودش تبدیل شده و باتلاق تحریم را برای ملاها فراهم خواهد کرد.

روحانی گفت: اگر اروپا خواسته‌های رژیم در مورد خرید نفت و کمک به آن در دور زدن تحریم‌های آمریکا را عملی نکند، رژیم از تاریخ ۱۶تیر ماه از حد مجاز غنی‌سازی عبور خواهد کرد، این گفته روحانی به موجی از اعتراض و محکومیت در دنیا دامن زده و موجی از وحشت را نیز در درون رژیم برانگیخته است!

آیا این واکنش‌ها برای رژیم قابل پیش‌بینی بود؟

اگر آری، پس چرا باز همچنین اقدامی کرد؟

قدم بعدی رژیم و طرفهای مقابل چه خواهد بود؟

دقت یا عدم دقت رژیم در پیش‌بینی بازتاب‌های حرکت اخیرش؟

اگر چه روحانی در حرفهایش به نوعی اشاره کرد که انتظار واکنش‌های زیادی دارد، ولی شاید این همه واکنش قابل پیش‌بینی نبود، بوریس جانسون، وزیر خارجه پیشین و نامزد نخست‌وزیری بریتانیا، در مصاحبه‌یی با خبرگزاری رویترز گفت: «بار دیگر از دولت ایران می‌خواهم درباره [پیامدهای] نابودی برجام و نقض تعهداتش در چارچوب این توافق با دقت بسیار زیاد فکر کند».

وی افزود: «اشتباه بزرگ ایران خواهد بود اگر در شرایط کنونی از رویکرد خویشتندارانه دست بکشد و به غنی‌سازی مواد رادیواکتیو روی آورد. معتقدم این خطایی جدی خواهد بود.».

اقدام انگلستان در توقیف کشتی نفتکش ایران که به سوریه می‌رفت هم گویای قاطعیت انگلستان است و بیش‌از‌پیش نشان می‌دهد که انگلستان به‌طور کامل و عملاً در جبهه آمریکا و رو در روی رژیم قرار گرفته است.

تا ساعت تنظیم این گزارش هیچ موردی از حمایت یا حتی تأیید ضمنی حرکت رژیم در سطح جهانی مشاهده نشده است.

اما مهم درک این نکته است که: رژیم انتظار چنین واکنش‌هایی را داشت یا نداشت، چندان فرقی نمی‌کند، چون رژیم بجز همین تهدیدها راه دیگری ندارد و در ریلی افتاده که ناچار است گامهای بعدی را بردارد و دست خودش نیست.

حتی اگر فرض کنیم رژیم با آگاهی از این‌که اروپا هم در حال چرخش برضد رژیم است،‌ دست به این موضع‌گیری و اقدام زد، باز هم اقدامش به‌شدت غیرمنطقی به‌نظر می‌رسد زیرا اروپا تنها نقطه امید رژیم برای ایجاد شکاف در تحریم‌های آمریکا بوده و هست.

اما رژیم بجز روشی که در پیش گرفته است، راه دیگری ندارد!

رژیم بی‌تردید با خودش این حساب را کرده که با این شاخ و شانه کشیدنها و در واقع با این خودزنیها و تحریک به جنگ، اروپایی‌ها را که هنوز رشتهٔ پیوندشان را با مماشات به‌کلی قطع نکرده‌اند را می‌تواند از جنگ بترساند و آنها را وادارد کند که از آمریکا بخواهند در رابطه با رژیم قدری نرمش و انعطاف از خود نشان دهد.

اخیراً روزنامه وال استریت مطلبی منتشر کرده که براین تحلیل استوار است  که هدف خامنه‌ای از فشار به اروپا  نه کاهش تحریم‌های اقتصادی،‌ بلکه استمرار شراکت بین‌المللی با ایران در سایت‌های اتمی آن است!

وال‌استریت‌ژورنال در اثبات این نکته می‌گوید خامنه‌ای زمانی شروع به لگدپرانی کرد که «در ماه مه امسال وزارت‌خارجه آمریکا ۲معافیت از معافیتهای ۷گانه هسته‌یی را لغو کرد.

دو معافیتی که مربوط بودند به: صدور اورانیوم غنی‌شده به روسیه و صدور آب سنگین به عمان

این نشریه اضافه میکند «برای خامنه‌ای تسلیحات اتمی همواره مهمتر از هر پارامتر اقتصادی بوده» و «بزرگترین دستاورد رژیم ایران در برجام نه کاهش تحریم‌های اقتصادی، بلکه به‌دست آوردن مشروعیت بین‌المللی برای برنامه‌های تسلیحات اتمیش بود».

سؤالی که اکنون و با در نظر گرفتن این نکته حساس،‌ باید پرسید در واقع این است که:

آیا رژیم با این شیوه‌ها به‌منظور خودش می‌رسد؟

در پاسخ باید گفت: اگر آمریکا و اروپا راه قاطعیت را در پیش بگیرند، قطعاً رژیم شکست می‌خورد و در باتلاق تحریم فرو می‌رود.

اروپاییها باید متوجه باشد که سیاست‌ها و لگداندازیهای رژیم نه ناشی از قدرت و اعتماد به‌نفس بلکه دقیقاً ناشی از نهایت استیصال و ناامیدی است.

سیاست‌ها و اقدامات رژیم انتخابی نیست، بلکه اجباری و تحمیلی است. امری که کارشناسان خود رژیم هم خیلی روشن آن را بیان می‌کنند.

یکی از کارشناسان رژیم به نام یوسف مولایی در شمارهٔ روز پنجشنبه ۱۳تیر ۹۸روزنامهٔ آرمان نوشت: «ایران خودش را در موقعیتی قرار داده که اگر تعهدات خود را کاهش دهد، آمریکا از فرصت برای ایجاد اجماع جهانی و تشدید تحریم‌ها استفاده خواهد کرد.

اگر هیچ کاری هم انجام ندهد آنهم یک نوع تسلیم شدن به شرایط است. این نشان می‌دهد بازی‌ای که در گذشته و قبل از برجام انجام دادیم به‌گونه‌یی بود که نتوانستیم خروجی مطلوب را دریافت کنیم.

تحولات جهانی و موازنه قدرت را درست ندیدیم و  اشتباهاتی کردیم که  الان ما را بر سر دوراهی قرار داده ! هر حرکتی بکنیم به هدفمان نمی‌رسیم! حالا دیگر ضرر را بیشتر نکنیم.

وقتی اروپایی‌ها را اینطوری به صف آمریکایی‌ها اضافه کنیم و در حقیقت قدرت تخریبی آمریکا را در ایجاد اجماع جهانی بیشتر کنیم، نمی‌دانم چه منفعتی برای ما ایجاد می‌کند».

مولایی بن‌بست رژیم را چنین بیان می‌کند: «اگر از برجام کلاً خارج شویم، آمریکا زودتر به هدفش می‌رسد. اگر در برجام بمانیم، باز هم از ایستادن نتیجه‌ای نمی‌گیریم چون تحریم‌ها هم‌چنان ادامه دارد».

مطهرنیا در سایت دیپلوماسی ایرانی۱۱تیر می‌گوید: «ایران میان آنچه باید انجام دهد و آنچه مجبور به انجام آن است، گرفتار شده است.

یعنی ایران باید راهبرد گام‌به‌گام و پله‌ای خود در کاهش تعهدات هسته‌یی را تا رسیدن به منافع خود ادامه دهد.

اگر چه در این راه امکان دارد این راهبرد و سیاست نتیجه عکس به‌دنبال داشته باشد و در نهایت مرگ برجام و همسویی اروپا، آمریکا، برخی کشورهای عربی‌ منطقه، اسراییل و جامعه جهانی را با خود به همراه داشته باشد.

چرا که به هر حال ایران جز مسیری که در پیش رو دارد، نمی‌تواند گام دیگری اتخاذ کند. پس فقط باید منتظر ماند و دید که آثار و تبعاًت این اقدامات چه خواهد بود؟!».

به این ترتیب و با شرایطی که توضیح داده شد، به‌نظر می‌رسد وضعیت تا آینده‌ای نامعلوم در وضعیت تعلیق قرار دارد و تصمیم‌گیری و عمل هر کدام از طرفهای این ماجرا به نوعی مشروط و موکول به تصمیم و اقدام طرف مقابل شده است.

اما این وضعیت تا «الی غیرالنهایه» قابل ادامه نیست! زیرا این فعل و انفعالها در خلأ اتفاق نمی‌افتند، اینها در بستر جامعه‌ی است که در آستانهٔ انفجار و در وضعیت و شرایط انقلابی است.

همین وضعیت داخلی است که موقعیت رژیم در صحنهٔ بین‌المللی را به این نقطه رسانده و پس از این هم باز همین عامل است که نهایتاً شرایط را تعیین‌تکلیف می‌کند.

قیام و انقلاب و دگرگونی واقعیت برتر جامعه فعلی ایران است که نباید از آن غفلت کرد، عاملی که رژیم را به «خودزنی» واداشته است.

لینک مرتبط

نفتکش گریس۱ برای نجات بشار اسد رفته بود در جبل‌الطارق قربانی شد

تلگرام ما

https://t.me/Iran_news_ajancy