حکومت این روزها تلاش می‌کند که با شیوه وعده‌درمانی خشم سیل‌زدگان را مهار کند

51
حکومت این روزها تلاش می‌کند که با شیوه وعده‌درمانی خشم سیل‌زدگان را مهار کند
حکومت این روزها تلاش می‌کند که با شیوه وعده‌درمانی خشم سیل‌زدگان را مهار کند

حکومت این روزها تلاش می‌کند که با شیوه وعده‌درمانی خشم سیل‌زدگان را مهار کند و در این مسیر بارها روحانی و وزرایش مدعی شدند که سیل‌زدگان نگران نباشند دولت تمام خسارات آنها را می‌دهد. اما واقعیت این است که بازسازی مناطق سیل‌زده در درون نظام تبدیل به بحران دیگری شده است. چرا که بودجه سال ۹۸ حتی قبل از وقوع سیل هم با یک کسری که حدود نصف حجم بودجه را فرا می‌گیرد، روبه‌رو بود. بنابراین در حالی که همه در رژیم از پیامدهای ناتوانی نظام در بازسازی مناطق سیل‌زده وحشت‌زده هستند و هر باند تلاش می‌کند ناکارآمدی و بحرانهای پیش آمده را به گردن دیگری بیندازد، اما در این دعوا آنچه بیرون می‌زند پوسیدگی و ناتوانی نظام در مواجهه با این بحران و وحشتش از ظرفیت انفجاری جامعه است..

مدیریت بحران با کدام ساز و کار؟

اکنون روشن شده که:

اولا: زیرساختهای محیط‌زیستی کشور آن‌چنان نابود شده‌اند که توان استقامت و کارآیی در مقابله با سیل یا… را ندارند.

ثانیا: نهاد موسوم به مدیریت بحران آن‌چنان ضعیف و ناکارآمد و ناتوان است که حتی مهره‌ها و رسانه‌های حکومتی هم ناچارند به ناکارآمدی آن اذعان کنند.

سران حکومت نمی‌تواند یا نمی‌خواهد؟

خامنه‌ای روز سه شنبهٔ ۱۳فروردین ۹۸ در دیداری که با سران حکومت و مشخصاً با مقامات ستاد مدیریت بحران و سایر دستگاهها و نهادهای مقابله با سیل داشت، گفت: «جلوی سیل را نمی‌شود گرفت، اما جلوی خسارات آن را می‌توان گرفت» و در همین رابطه دستوراتی هم به آنها داد، اما بعد از همین حرفها شاهد جاری شدن سیل در خوزستان و خسارت‌های گسترده آن بودیم که هنوز هم ادامه دارد، اینجا مجدداً باز همان سؤال آغازین خودنمایی می‌کند:

چرا رژیم نتوانست جلوی گسترش ویرانگریهای این موج اخیر سیل که فرصت کافی برای آمادگی و مقابله با آن را داشت بگیرد؟ نتوانست بگیرد؟ یا نخواست؟

منفعت حکومت در چیست؟

روشن است که منافع خود رژیم، از جمله وحشتی که از انفجار خشم و اعتراض مردم دارد، ایجاب می‌کرد حداقل در موج دوم سیل با حواس جمعی بیشتری وارد شود و نگذارد مسائل و فضای اجتماعی اینچنین حاد شود. اما چرا مدیریت نکرد و گذاشت مسائل به اینجا بیانجامد؟

در پاسخ به چنین تناقضی می‌توان گفت: مدیریت یک‌شبه خلق نمی‌شود. در نظامی که سراپایش غرق فساد و رانت‌خواری و دزدی است چگونه می‌توان انتظار داشت مدیریت بحران کارآمد و سالمی وجود داشته باشد و بر مبانی علمی، با بحران مقابله کند و آن را حل کند؟!

نگاهی دقیق‌تر به نهاد مدیریت بحران رژیم

اگر نهاد مدیریت بحران کنونی رژیم کمی مورد دقت قرار گیرد، مسائل روشن‌تر می‌شود: اسماعیل نجار، رئیس سازمان مدیریت بحران کشور، با اشاره به این‌که از مجموع کل بودجه کشور ۵درصد در اختیار مدیریت بحران قرار دارد، گفت: «از این میزان ۳درصد مربوط به پیشگیری و ۲درصد برای مقابله است».

بر اساس بودجه سال ۹۸ بودجه سازمان مدیریت بحران کمتر از ۱۳میلیارد تومان است اما بودجه شورای عالی حوزه علمیه قم ۳۰۶میلیارد تومان، شورای سیاست‌گذاری ائمه جمعه خامنه‌ای ۲۰میلیارد تومان، دفتر تبلیغات حوزه علمیه قم ۱۵۰میلیارد تومان و بودجهٔ یکی از نهادهای تبلیغاتی رژیم که در خدمت صدور تروریسم آن است به نام جامعهٔ المصطفی برابر ۲۰۲میلیارد تومان است. حتی بودجه ستاد مرکزی راهیان نور که اردوکشی به مناطق جنگی است دوبرابر بودجه سازمان مدیریت بحران یعنی ۲۵میلیارد تومان است. همین مقایسه اندک اوج فاجعه را نشان می‌دهد.

راه‌حل چیست؟

اکنون سؤالی که باقی می‌ماند این است که: راه‌حل چیست؟ آیا مردم محکومند که به‌علت فساد و پوسیدگی رژیم و ارگانها و نهادهای آن در این حوادث از هستی ساقط شوند؟

واقعیت این است که مردم در جریان همین سیل مرگبار نشان دادند که بسیار آگاهند، این سیل گرچه به تلخی اما موجب شد که این آگاهی به یک سرفصل بالغ شود و آن اجماع عمومی و ملی نسبت به این حقیقت است که هیچ راهی جز سرنگونی این رژیم در تمامیتش نیست.

به‌عنوان یک نمونه، فیلمی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده که در آن فیلم خبری گروهی از هموطنان سیل‌زده در خوزستان اکیپ هلال احمر را (که تازه پس از ۱۰روز برای به‌اصطلاح امداد آنها آمده بودند) با قاطعیت و تحقیر برگردانده و گفتند کمک شما را نمی‌خواهیم! این تنها یک نمونه از خشم انفجاری مردم است. در مقابل آن بی‌شک صحنه‌های کمکهای مردمی را هم عموم هموطنان دیده‌اند که کاروان کامیونهای کمک از شهرهای مختلف کشور به سوی مناطق سیل‌زده روان‌اند.

در یک نمونه ثلاث باباجانی که خودش یک منطقه محروم و زلزله‌زده است، اما مردم از زندگی و امکانات ناچیز خود را برای هموطنان سیل‌زده‌شان فرستاده‌اند یا مردم بلوچستان که خودشان با کمبود آب مواجهند اما تانکر آب برای هموطنان مصیبت‌زده فرستاده‌اند. این است واقعیت مردم بزرگ و بزرگوار ایران!

تلگرام ما

https://t.me/Iran_news_ajancy