۱۸تیر روزی که همای آزادی برشانه دانشجویان لختی نشست

124

در ساعات اولیه‌‌‌‌‌‌‌ بعد از نیمه شب ۱۸تیر سال ۱۳۷۸ جمع کثیری از دانشجویان در خوابگاه دانشجویی امیرآباد تهران، علیه اختناق حاکم دست به‌ یک تظاهرات زدند.

یکانهای ویژه ضدشورش با محاصره منطقه، با گاز اشک‌آور و باتون و سلاح، به ‌خوابگاهها هجوم آورده و دانشجویان را به‌طرز وحشیانه‌ای مورد ضرب و شتم قرار دادند. ۳تن از دانشجویان در جریان حمله پاسداران به‌کوی دانشگاه کشته، بیش ‌از ۱۰۰۰‌تن زخمی و حدود ۱۰۰۰‌تن نیز دستگیر شدند. (این همان حمله ای بود که قالیباف میگفت در مقابل آن محکم ایستاده است و فرمان سرکوب مطلق داده است). این قیام در زمان خاتمی از رهبران اصلاح طلب بود که بوق لبخند اصلاحاتش عالم را فرا گرفته بود و همه فکر میکردند که ج .ا تغییر کرده و مدره شده است.

متعاقب آن دانشجویان خواستار استعفای وزیر کشور خاتمی گردیدند. روز ۱۹ تیر، هزاران دانشجو در حالی‌که شعار میدادند ‌”می‌کشم، می‌کشم، آن که برادرم کشت” و ”توپ، تانک، مسلسل، دیگر اثر ندارد” را تکرار می‌کردند مجددا به‌ تظاهرات  پرداختند.

در این تظاهرات نیز یک دانشجو با شلیک پاسداران نیروی انتظامی از ناحیه چشم مجروح شد و ساعاتی بعد به‌شهادت رسید. در این روز تعداد کشته‌ها به‌ ۷ نفر رسید. روز دوم قیام کشته ها هفت برابر شده بود.

دامنه ‌‌‌‌‌‌‌این قیام که به ۱۷ ‌شهر کشور رسید در تبریز به ‌کشته‌شدن یک دانشجو، مجروح‌شدن دهها تن و دستگیری صدها دانشجوی دیگر انجامید.

این تظاهرات در روزهای بعد با همراهی صدها هزار نفر از جوانان و مردم تهران اوج دیگری پیدا کرد و محل ‌‌‌‌‌‌‌نماز در دانشگاه تهران نیز به ‌آتش کشیده شد. مردم به حمایت از دانشجویان آمده بودند و شور و شوق آزادی در خیابانهای تهران میدوید!‌مردم شعار میدادند

”حکومت آخوندی برکنار‌ـ برکنار”، ”بچه‌ها قیام شروع شد، ۲۰سال سکوت تمام شد”، ”وای به‌روزی که مسلح شویم”.

دار و دسته اصلاحاتچی می‌خواستند برای انحراف قیام خود را به‌ این قیام شکوهمند و دانشجویان، نزدیک نشان دهند. اما دانشجویان که آنها را شناخته بودند. از‌جمله موسوی لاری وزیر کشور خاتمی مضروب و عمامه‌اش پرتاب شد و دانشجویان او را با خفت و خواری از صحنه بیرون انداختند.

شورای عالی امنیت به‌ریاست خاتمی، دراطلاعیه‌های متعدد، تظاهرات را غیرقانونی خواند و جواز سرکوب قیام دانشجویان و مردم را صادرکرد.

خامنه‌‌ای،  پس از چند روز سکوت،‌‌گفت:دشمن امنیت ملی ما را هدف گرفته است، امنیت ملی از همه چیز واجب‌تر است. دشمنان اصلی ما طراحان این قضایا هستند”. و وقتی که امنیت ملی روی میز می آید دیگر هر سرکوبی مشروع و واحب شرعی میشود.

این قیام شورانگیز اگرچه در آن روزها تلاش به از میان برداشتنش شد، اما هنوز جوانه های امیدش در تمام دانشگاهها کاشته شده است و روز روزش بار خواهد داد.

تلگرام ما

http://t.me/Iran_news_ajancy