گیر کردن نظام در باتلاقی به نام شمارش آرا – دوئل ادامه دارد

237

افتضاح تقلبات نجومی به مردابی تبدیل شده که حکومت در آن دست و پا می‌زند و به نظر نمی‌رسد راه فراری هم از آن داشته باشد.

تأیید نتیجه انتخابات توسط شورای نگهبان و به‌خصوص با توضیحی که در بیانیه شورا آمده بود، به نظر می‌رسد که  انتخابات و نتایج آن، به یک دردسر برای حکومت تبدیل شده است. ابتدا قرار بود روز ۹خرداد ۹۶نتایج اعلام بشود و کدخدایی هم درباره آن یک نشست خبری برگزار کند؛ بعد گفتند که اعلام نتایج به روز ۱۰خرداد افتاده است، بعد گفتند که نتایج را ۹خرداد اعلام می‌کنند ولی نشست خبری کدخدایی به هفته بعد موکول شده است که البته تاریخش هم دقیقاً معلوم نیست؛ به راستی علت این عدم تعین و این تلاطم چه می‌تواند باشد؟

طبعا روشن است که که پشت پرده، کشمکشهای زیادی جریان دارد که بخش کوچکی از آن در خبرهای علنی منعکس می‌شود؛ شورای نگهبان هم درصدد است که یک حرف مرضی‌الطرفینی پیدا کند که به قول معروف نه سیخ بسوزد نه کباب، تا از شرش خلاص بشود ولی این کار فوق‌العاده مشکل و شاقی است! چون از یک طرف باید با  خامنه‌ای همراهی بکند و از طرف دیگر اصل انتخابات را که هم شورای نگهبان، هم جنتی و هم خامنه‌ای آن را تأیید کرده‌اند نباید زیر علامت سؤال برود. اما روشن است که هر طور که این قضیه را پیش ببرند، یک جای کار خراب می‌شود و یک عده ناراضی می‌شوند. مثلاً هر قدر که وجود تقلب را تأیید کنند و نتیجه آرا را تغییر بدهند، صرف‌نظر از این‌که به همان اندازه طرف دیگر را ناراضی می‌کند، کل بساط انتخاباتها را زیر سؤال می‌برد؛ کمااینکه رئیس ستاد انتخابات کشور وابسته به  روحانی در نامه‌یی که برای ستاد ائمه جمعه در اعتراض به حرفهای خاتمی فرستاد، نوشت: «وقتی این را در افکار عمومی مطرح می‌کنیم عده‌یی واقعاً شیطنت می‌کنند و می‌گویند نکند در گذشته اینطور آرا را جابه‌جا کرده‌اند که قطعاً برای کشور و انقلاب ما ضرر دارد».

اگر هم اعلام کنند که هیچ تقلب جدی و مهمی نبوده، این یک ضربه دیگر به رئیسی و به خامنه‌ای است و شکست آنها تثبیت می‌شود. ولی به هر حال هر نتیجه‌یی که اعلام کنند، طوری نخواهد بود که در نتیجه تغییری بدهد و این را سران حکومت از جمله خود رئیسی گفته‌اند.

حالا با توجه به این‌که به‌رغم صحبت از تقلبات گسترده، مطرح می‌کنند که تغییری در نتیجه ایجاد نمی‌شود، پس چرا اساساً به این شکل تقلبات را مطرح کرده و این همه پیگیری می‌کنند و در همین رابطه به هم هشدار داده و خط‌ و نشان می‌کشند؟

واقعیت این است که همان قدر که حکومت از قیام مردم احساس خطر می‌کند، هر کدام از جناحین هم در رابطه با موقعیت خودش احساس خطر می‌کند که اگر در این انتخابات شکست بخورد و شکستش مهر بخورد، از خیلی از چیزها محروم خواهد شد و برایش پیامدهای سنگینی دارد. جناح روحانی اگر شکست بخورد، به‌دنبال آن علاوه بر باختن پست و مقام، عواقبی از پیگرد و دستگیری و محاکمه و غیره و به قول خود روحانی پیاده کردن از قطار نظام و از دست دادن همه اهرمهای قدرت و غارت در انتظارشان است. جناح خامنه‌ای و رئیسی هم اگر در اینجا به‌کلی ببازند، اولاً رئیسی به‌عنوان کاندیدای ولایت فقیه می‌سوزد و ثانیاً خود خامنه‌ای هم موقعیتش به‌طور جدی به خطر می‌افتد.

بنابراین در چنین وضعیتی با اعلام نتیجه نهایی  انتخابات توسط شورای نگهبان جنگ و دعوا در رأس نظام فیصله پیدا نخواهد کرد، بلکه مسأله وقتی فیصله پیدا می‌کند که مسأله قدرت در رژیم تعیین تکلیف شود.

در شرایط فعلی کاملاً روشن است که این انتخابات چه بلایی سر حکومت آورده!

رئیسی می‌خواهد خودش را به‌عنوان جانشین و نماینده ۱۶میلیون نفر و سخنگوی مردم محروم و گرسنه جا بیندازد و صحبت از ضرورت ورود قوه قضاییه و رسیدگی به جرایم روحانی می‌کند و در مجلس یک نماینده‌ جناح خامنه‌ای روز یکشنبه ۷خرداد ۹۶به روحانی هشدار دار: «ما با کسی عقد اخوت نبسته است اگر که خطوط قرمز نظام را نادیده بگیرند مردم در رأی خود تجدید نظر خواهند کرد و این شواهد تاریخی دارد امیدوارم کار به آنجا ها نکشد…»

می بینید!‌ به این سادگی نیست که  با اعلام نتایج توسط شورای نگهبان موضوع تمام شود، نه این زخمی است ترمیم ناپذیر که چرک و خونریزیش هم بند نمی‌آید و دائماً و در هر تکانه، حکومت را ملتهب می‌کند و این دوئل تا روزی که موعدش برسد، ادامه دارد