روز گذشته جشن ملی چهارشنبه سوری برگزار شد. برگزاری این جشن هم برای مردم بسیار مهم و حیاتی بود هم برای حکومت! در یک طرف اراده ای مصمم به انجام و در طرف دیگر ترس از به وقوع پیوستن این اراده

هر دو طرف آماده سازیهای خود را انجام دادند! هر دو طرف برای یک جنگ آماده میشدند!

حکومت با در دست داشتن امکان تبلیغ فراوان از تلویزیون گرفته تا خرجهای کلان تبلیغ بر روی بنرهای منصوب در خیابانها انواع و اقسام مصاحبه ها و انواع و اقسام صحنه سازیها و انواع و اقسام تهدیدات، تلاش میکرد که صحنه را در دست داشته باشد!

همه ترفند ها را بکار بست از آوردن فرمانده نیروی انتظامی، تا علم الهدی را آوردند، تا تشکیل جلسه خبرگان، تا درست کردن کمپین ضدچهارشنبه سوری و … تا نهایتا گرفتن فتوا!

تلاش کردند با ایجاد رعب و وحشت همه صحنه را به دست بگیرند و روز حادثه هم با همه تجهیزات به خیابان آمدند!

برای ایجاد وحشت هلیکوپترهایی که پرواز آنها برای خاموش کردن پلاسکو ممنوع بود در آسمانها به پرواز در آمدند.

 گارد و نیروی ویژه را به خیابان آورند. بسیجی ها با ترکیب دو نفره سوار بر موتور سیکلت در خیابان مقابل جوانان ویراژ میدادند!

تهدید کردند که هرکس دستگیر شود تا آخر عید در زندان باقی میماند! تهدید کردند هر کس دستگیر شود تا آخر عید مهمان ماخواهد بود ! تهدید کردند هرکس دستگیر شود تا آخر عید در ورزشگاه نگه داشته خواهد شد.

‌برای دور نگه داشتن جوانان از فضای خیابانها و جشن چهارشنبه سوری همان روز یک مسابقه فوتبال بین ایران و یک کشور عربی برگزار کردند!

عکسهای دلخراش از وقوع حوادث وحشتناک  به خاطر استفاده از ترقه و وسایل آتشزا در رسانه های عمومی منتشر کردند!‌

و به زعم خود همه جوانب را مهندسی کردند و به انتظار نشستند.

اما  چرا جریان عکس شد؟

پاسخ این  است که خشم مردم و شرایط انفجاری جامعه این جشن را از صورت یک سنت خارج و به یک صحنه جنگ و نشان‌دادن خشم   تبدیل کرده است.

پاسخ این است که دست حکومت برای سرکوب به نسبت سالهای بسته است. زیرا هم  انتخابات در پیش است و هم به‌دلیل تغییر شرایط منطقه‌یی و بین‌المللی، سیاست‌ها و عملکردهای حکومت بیشتر از همیشه مورد توجه مجامع بین‌المللی قرار دارد و حکومت بیش از همیشه نسبت به محکومیتهای بین‌المللی آسیب‌پذیرتر می‌باشد.

و به همین دلیل بود که چندی پیش اشتری فرمانده نیروی انتظامی ضمن اشاره به دست بستگی در سرکوب گفت: «به ما دستور دادند که به جای برخورد با تجمعات، آنها را مدیریت کنیم».

اما برغم همه تلاشها و مهندسی چهارشنبه سوری درست بعکس، درست به عکس!! همه چیز به نفع مردم تمام شد. طبق اخباری که از طریق خبرنگاران آژانس ایران خبر به دست ما رسید همه حرف این بود که مردم دیگر نمیترسند. شادمانی عمومی شده است و امروز کسی که میترسد عوامل حکومت هستند. هر چه تاریکی بر زمین مستولی میشد بر ترس نیروهای سرکوب اضافه میشد.

 تاریکی شب را، جوانان مشعل بدست برای به وجود آوردن روشنایی و شادمانی به مصاف میکشیدند.

سازماندهی و سازمان کار جوانان عالی و در خور تحسین بسیار بود و این خود نوید یک پیروزی در آینده ای نزدیک است و این بشارت را میدهد که همواره با یکدلی میتوانیم به خواسته هایمان برسیم!

اسامی شهرهایی که در این مراسم شرکت داشتند نیاز به ذکر نیست  زیرا که همه آمده بودند درست مثل قیام ۸۸ که همه شرکت کرده بودیم!

رفتیم تا سردی و سیاهی را به در کنیم و با مشعلهایمان روز را و بهار شادمانی را فراخوان دهیم!

بیا بهار سبز به کشوری که در انتظارت لحظه شماری میکند!