کانی علوی خود از جمله کسانی است که با روی کار آمدن جمهوری اسلامی مجبور شد ایران را ترک کند. او دیوار برلین را زمانی که قرص و محکم برپا بود تجربه کرده و فروریختن آن را هم به چشم خود دیده است. قسمتی از این دیوار در برلین هنوز سرجایش باقی است تا درس عبرتی باشد از تاریخ و کسی فراموش نکند دیوار کشیدن میان انسان‌ها چه معنایی دارد.

بر این دیوار که اکنون نام “East Side Gallery” بر آن گذاشته شده است، صدها هنرمند از سراسر جهان نقاشی کرده‌اند. نقاشی‌هایی که همگی بین مفهوم دیوار با دیکتاتوری ارتباط برقرار می‌کنند. در میان نقاشی‌های این دیوار می‌توان نقاشی کانی علوی را دید؛ صورت‌هایی که باز شدن دیوار بر چهره‌آن‌ها منعکس شده است. نقاش، هیجان، ترس، امید و شادی را در این صورت‌ها تصویر کرده است. او هنگامی که دیوار خراب شد، این صحنه‌ها را به چشم خود دیده است.

کانی علوی از احساس خود نسبت به فرمان دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا مبنی بر محدودیت اجازه ورود شهروندان هفت کشور به ایالات متحده و نیز ساختن دیوار در مرز امریکا و مکزیک به دویچه‌وله می‌گوید: «آمریکا مدعی است که کشوری دمکراتیک است و حتی می‌‌تواند دنیا را با سیاست‌هایش نجات دهد. آنگاه از این می‌گویند که باید دیوار بکشند. این اصلا در انطباق با فرهنگ این کشور نیست.»

یکی از نقاشی‌های کانی علوی در مقر سازمان ملل درنیویورک به نمایش گذاشته شده است. در این نقاشی انسان‌ها از ورای دیوار یکدیگر را در آغوش کشیده‌اند. او با اشاره به این نقاشی می‌گوید: «وقتی به این فکر می‌کنم که حالا اجازه سفر به آمریکا و دیدن تابلوی نقاشی خودم را ندارم، از خودم می‌پرسم اصلا چرا این نقاشی را کشیدم؟»