فضانوردان حفره کوچکی را که در سفینه فضایی سایوز روسیه ایجاد شده بود، ترمیم کردند

17
فضانوردان حفره کوچکی را که در سفینه فضایی سایوز روسیه ایجاد شده بود، ترمیم کردند
فضانوردان حفره کوچکی را که در سفینه فضایی سایوز روسیه ایجاد شده بود، ترمیم کردند

فضانوردان مقیم ایستگاه بین المللی حفره کوچکی را که در سفینه فضایی سایوز روسیه ایجاد شده بود، به طور موقت ترمیم کردند. این سفینه که در کنار ایستگاه پهلو گرفته و به آن متصل است، در نتیجه ایجاد حفره با کاهش فشار هوا در ایستگاه مواجه شده بود.

ناسا، سازمان هوافضانوردی ایالات متحده می گوید که این حفره دو میلیمتری خطری را متوجه فضانوردان مقیم ایستگاه ایجاد نکرده است.

راسکسموس، آژانس فضایی روسیه پس از بازگشت سفینه به زمین، علت ایجاد حفره را بررسی و سپس آن را تعمیر خواهد کرد.

پس از یافتن این حفره، الکساندر گرست فضانورد آلمانی مقیم ایستگاه، ابتدا سعی کرد با انگشت خود حفره را مسدود کند. ابتکار این فضانورد، موجب خنده و سرگرمی سایر فضانوردان شد، زیرا این چاره ای دائمی برای حل مشکل در بزرگترین آزمایشگاه فضایی جهان نیست.

بیشتربخوانید

فضاپیمای سایوز (به روسی: Союз) پرکارترین، پراستفاده‌ترین و پرعمرترین فضاپیمای سرنشین‌دار جهان است. این فضاپیما در اوایل دهه شصت میلادی زیر نظر سرگئی کارالیوف ابتدا به منظور سفر انسان به ماه طراحی شد. پس از پایان مسابقه فضایی برای رسیدن به ماه، سایوز برای حمل فضانوردان شوروی سابق و سایر کشورها به ایستگاه‌های فضایی سالیوت و آلماز بکار رفت. در سال ۱۹۷۵ میلادی در طی پروژه آزمایشی آپولو-سایوز نقش مهمی بازی کرد، و پس از آن وسیله اصلی برای رفت‌وآمد به ایستگاه فضایی میر بود. امروزه، گونه‌های جدید فضاپیمای سایوز برای فرستادن فضانوردان به مدار زمین و ایستگاه فضایی بین‌المللی بکار می‌روند. در آینده از سایوز برای سفر به ماه استفاده خواهد شد.

نخستین پرواز آزمایشی و بدون سرنشین سایوز در تاریخ ۷ آذر ۱۳۴۵ (۲۸ نوامبر ۱۹۶۶) و نخستین پرواز سرنشین‌دار آن در تاریخ ۳ اردیبهشت ۱۳۴۶ (۲۳ آوریل ۱۹۶۷) انجام شد. انوشه انصاری در تاریخ ۲۷ شهریور ۱۳۸۵ (۱۸ سپتامبر ۲۰۰۶) توسط فضاپیمای سایوز تی‌ام‌ای-۹ به ایستگاه فضایی بین‌المللی پرواز کرد. پیش از او، عبدالاحد مومند در تاریخ ۷ شهریور ۱۳۶۷ (۲۹ اوت ۱۹۸۸) از پایگاه فضایی بایکونور توسط فضاپیمای سایوز تی‌ام-۶ به ایستگاه فضایی میر پرواز کرده بود.

برای پرتاب سایوز به مدار زمین، از پرتابه‌ای (موشکی) به همین نام یعنی پرتابه سایوز استفاده می‌شود.

واژه سایوز در زبان روسی به معنای «اتحاد» است.

برنامه سایوز پس از برنامه‌های واستوک و واسخود، سومین برنامه فضایی سرنشین‌دار شوروی بود.

سخت‌افزارهای اصلی برنامه فضایی سایوز عبارت بودند از فضاپیمای سایوز و موشک سایوز. مدیریت برنامه سایوز در حال حاضر بر عهده سازمان فضایی روسیه است.

تلگرام ما

http://t.me/Iran_news_ajancy