داستان گفتگوی جالب ﭼﻬﺎﺭ ﺷﻤﻊ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﺪ و اما آخری

59
داستان گفتگوی جالب چهار شمع که به آرامی می سوختند و اما آخری
داستان گفتگوی جالب چهار شمع که به آرامی می سوختند و اما آخری

ﭼﻬﺎﺭ ﺷﻤﻊ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﺪ، ﻣﺤﯿﻂ ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﯽﺷﺪ ﺻﺪﺍﯼ ﺻﺤﺒﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺷﻨﯿﺪ .ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺷﻤﻊ ﮔﻔﺖ : ‏« ﻣﻦ ﺻﻠﺢ ﻫﺴﺘﻢ، ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﺮﺍ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺭﻭﺷﻦ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﺩ. ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺯﻭﺩﯼ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﺷﻮﻡ.

ﻫﻨﻮﺯ ﺣﺮﻑ ﺷﻤﻊ ﺻﻠﺢ ﺗﻤﺎﻡ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺷﻌﻠﻪ ﺁﻥ ﮐﻢ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﺷﺪ. ‏»ﺷﻤﻊ ﺩﻭﻡ ﮔﻔﺖ : ‏« ﻣﻦ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﻫﺴﺘﻢ، ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﯿﺎﺯﯼﻧﺪﺍﺭﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻦ ﺩﯾﮕﺮ ﺭﻋﺒﺘﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺷﻦ ﺑﻤﺎﻧﻢ. ‏» ﺣﺮﻑ ﺷﻤﻊ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ، ﻧﺴﯿﻢ ﻣﻼﯾﻤﯽ ﻭﺯﯾﺪﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩ.

ﻭﻗﺘﯽ ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻪ ﺳﻮﻣﯿﻦ ﺷﻤﻊ ﺭﺳﯿﺪ ﺑﺎ ﺍﻧﺪﻭﻩ ﮐﻔﺖ : ‏« ﻣﻦ ﻋﺸﻖ ﻫﺴﺘﻢ ﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺭﻭﺷﻦ ﺑﻤﺎﻧﻢ، ﭼﻮﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﮐﻨﺎﺭﯼ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﻫﻤﯿﺘﻢ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﻨﺪ، ﺣﺘﯽ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪﻧﺰﺩﯾﮑﺘﺮﯾﻦ ﮐﺴﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﺤﺒﺖ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﻋﺸﻖ ﺑﻮﺭﺯﻧﺪ. ‏» ﭘﺲ ﺷﻤﻊ ﻋﺸﻖ ﻫﻢ ﺑﯽ ﺩﺭﻧﮓ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﺷﺪ.

ﮐﻮﺩﮐﯽ ﻭﺍﺭﺩ ﺍﺗﺎﻕ ﺷﺪ ﻭ ﺩﯾﺪ ﮐﻪ ﺳﻪ ﺷﻤﻊ ﺩﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺳﻮﺯﻧﺪ . ﺍﻭ ﮔﻔﺖ :‏« ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﯿﺪ ﺗﺎ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺭﻭﺷﻦ ﺑﻤﺎﻧﯿﺪ، ﭘﺲ ﭼﺮﺍ ﺩﯾﮕﺮﻧﻤﯽ ﺳﻮﺯﯾﺪ؟ ‏» ﭼﻬﺎﺭﻣﯿﻦ ﺷﻤﻊ ﮔﻔﺖ : ‏« ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﺗﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﻦﺭﻭﺷﻦ ﻫﺴﺘﻢ، ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﯿﻢ ﺷﻤﻊ ﻫﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﻨﯿﻢ .ﻣﻦ ﺍﻣﯿﺪ ﻫﺴﺘﻢ. ‏» ﭼﺸﻤﺎﻥ ﮐﻮﺩﮎ ﺩﺭﺧﺸﯿﺪ، ﺷﻤﻊ ﺍﻣﯿﺪ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺑﻘﯿﻪ

ﺷﻤﻊ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﺮﺩ .ﺑﻨﺎﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺷﻌﻠﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﺷﻮﺩ. ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﻭﺍﯾﻤﺎﻥ ﻭ ﺻﻠﺢ ﻭ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﯿﻢ.

تلگرام ما

https://t.me/Iran_news_ajancy