مافیای غارت و فساد در شرکتهای تعاونی خون رانندگان کامیون را به شیشه میکند

45
مافیای غارت و فساد در شرکتهای تعاونی خون رانندگان کامیون را به شیشه میکند

در حالی‌که دور دوم اعتصاب رانندگان کامیون در سراسر ایران از روز دوشنبه اول مردادماه شروع شده است و دامنه آن هر روز گسترده‌تر می‌شود.

دور اول اعتصاب رانندگان کامیون و کامیونداران که از اول خردادما ه آغاز گشت و به‌مدت ۱۲روز ادامه داشت با خودداری کامیون‌داران از حمل بار در ۷استان کشور آغاز گشت.

اما به‌سرعت به ۲۷۴شهردیگر گسترش یافت و به یک اعتصاب سراسری تبدیل شد که ارکان نظام فاسد را به‌لرزه در آورد چرا که عملاً با توقف بخش عظیمی از شبکه حمل‌‌‌ونقل کشوری تاثیرات بسیار منفی در اقتصاد درهم‌شکسته نظام از خود به‌جا گذاشت.

ابعاد گسترده و عظیم این اعتراض سراسری تا آنجا نظام را در تنگنا قرار داد که به‌ر‌غم بکارگیری تمامی ترفندها برای سرکوب، ناگزیر به قبول برخی خواسته‌های آنان از جمله افزایش ۲۰درصدی قیمت حمل بار، تعدیل نرخ کمیسیون بار بین ۱۲ تا ۱۴درصد و متوقف کردن طرح ردیابی «سپهتن» در کامیون‌ها شدند.

خواسته‌های اصلی رانندگان در این اعتصاب سراسری علاوه بر تعدیل و بهبود وضعیت دستمزدها که هیچ تناسبی با تورم و گرانی سرسام‌آور روزانه ندارد، افزایش نرخ حمل بار، حق بازنشستگی با ۲۵سال سابقه کار، احتساب سختی کار برای رانندگان، کاهش هزینه بیمه، کاهش هزینه‌های لوازم یدکی به‌ویژه لاستیک و روغن در پی نوسانات بازار ارز، کمبود سهمیه روزانه گازوئیل، کاهش عوارض جاده و حق کمیسیون و تحویل بار در بندرها و پایانه‌ها به شرکت‌های با نفوذ و توقف برخوردهای سرکوبگرانه پلیس راه با رانندگان را دربرمی‌گرفت.

ایلنا ۶خرداد ۹۷ به غارت دسترنج رانندگان شریف و زحمتکش تحت عنوان حق کمیسیون توسط شرکتهایی که عموماً وابسته به سپاه پاسداران می‌باشند، نوشت: «نرخ مصوب حمل بار از داخل پایانه ۸درصد، بیرون پایانه ۱۰درصد و حمل بار سیمانی ۶درصد است اما برخی از شرکتها حتی تا ۴۰درصد هم حق کمیسیون از رانندگان دریافت می‌کنند که این عادلانه نیست».

این منبع اضافه کرد: «پس از هدفمندی یارانه‌ها و بحث افزایش قیمت حامل‌های انرژی، سوخت مصرفی کامیون‌دارها در عین‌حال که محدود شد، تا ۹برابر هم افزایش یافت اما دولت این هزینه‌ها را جبران نکرد. این در حالی بود که چندین بار وعده جبران این هزینه‌ها را به رانندگان کامیون داده بود».

در ادامه ایلنا نوشت: «نهادها و سازمانهای متعددی برای رانندگان کامیون تصمیم می‌گیرند و بعضاً نیروی انتظامی و ستاد مبارزه با قاچاق، گلوگاه‌های بسیار فشرده‌ای برای کامیون‌داران ایجاد می‌کنند به‌طوری که همواره با اتهام حمل قاچاق مواجه هستیم.

در حالی که بعضاً بار یک کامیون ۶ماه متوقف می‌شود پس از رسیدگی‌ها مشخص می‌شود که بار آن قاچاق نبوده. حال چه کسی قرار است ضرر و زیان ۶ماهه توقف این کامیون را به راننده بپردازد».

درد و رنجهای رانندگان شریف و زحمتکش میهن که گوشه بسیار کوچکی از آن در وحشت از گسترش روزافزون اعتراضات رانندگان کامیون این روزها در کلیپ‌هایی مانند پای درد دل کامیون‌داران و یا گزارشی از مشکلات عدیده کامیون‌داران و خواسته‌های آنها در رسانه‌های حکومتی درز پیدا کرده است بهتر و بیشتر روشن و هویدا خواهند شد آنجا که اعتراف می‌کنند:

– یک راننده به مهر ۹خرداد ۹۷ میگوید: «در ۴سال اخیر کرایه حمل کالا افزایش نیافته است این در حالی است که قیمت برخی لوازم یدکی هر ساله و برخی دیگر از لوازم مصرفی مانند روغن موتور و فیلترهای آن تقریباً در هر چند ماه افزایش یافته است.

در حالی که درآمدهای ما از هر سری حمل بار کمتر از ۱.۵ تا ۲میلیون تومان است که در ماه بعضاً ۲ یا ۳مرتبه نوبت حمل بار به ما نمی‌رسد. به‌طور متوسط در هر سال درآمد رانندگان کمتر از هزینه‌های آنهاست و به‌سختی در حال گذران زندگی هستیم».

مهر می‌افزاید: «وضعیت رانندگانی که خود مالک نیستند و برای مالک کامیون کار می‌کنند، بسیار بدتر از این است. ضمن این‌که در ماه‌های اخیر شمار مالکانی که به‌دنبال فروش کامیون هستند، افزایش یافته است».

همچنین عصر نو ۹خرداد ۹۷ تحت عنوان مصائب رانندگان کامیون می‌نویسد: «در حال حاضر قیمت هر جفت لاستیک خودروی باری سنگین در ایران، ۳میلیون تومان است و به‌طور میانگین لاستیک‌های موجود در بازار، در هر ۱۰۰هزار کیلومتر نیاز به تعویض دارند تا مالک خودروی باری سنگین بتواند معاینه فنی دریافت کند چرا که صدور بارنامه منوط به داشتن معاینه فنی است؛ از سوی دیگر هر کامیون در ایران به‌طور میانگین سالانه بین ۸۰ تا ۱۱۰هزار کیلومتر پیمایش دارد.

بنابراین تقریباً در هر سال نیاز به تعویض لاستیک‌های خودروهای سنگین احساس می‌شود. بنابراین کشنده‌ها سالانه باید حدود ۲۷میلیون تومان، کامیون‌های ۱۰چرخ ۱۵میلیون تومان و کامیون‌های ۶چرخ ۹میلیون تومان صرفاً برای خرید لاستیک هزینه کنند.

با توجه به تعداد کامیون‌ها در ایران، تولید و واردات لاستیک خودروهای سنگین دارای گردش مالی بالایی است که در سال به رقمی حدود ۷هزار میلیارد تومان صرفاً برای کامیون می‌رسد و این جدا از گردش مالی لاستیک اتوبوس و دیگر خودروهای سنگین است».

نقطه اوج جایی است که مهر پرده از یک فساد برمیدارد: «برخی شرکتهای تعاونی حمل‌‌‌ونقل سهمیه لاستیکی تولید داخل یا وارداتی دارند که از تحویل آنها به راننده‌ها و کامیون‌داران طفره می‌روند».

چرا که «لاستیک‌های سهمیه‌ای از سوی برخی شرکتهای تعاونی حمل بار به‌خصوص در شهرهای کوچک به مراکز استانها یا شهرهای بزرگ برده شده و در آنجا به‌فروش می‌رسد.

توزیع‌کنندگان نیز لاستیک‌ها را احتکار می‌کنند تا با قیمت گزافی به راننده تک‌فروشی کنند».

تلگرام ما

https://t.me/Iran_news_ajancy