خمینی کیست - اولین نافرمانی زنان در مقابل حجاب اجباری روزی که خمینی سکته کرده بود

به مناسبت سال مرگ خمینی شمه‌ای از افکار و عقاید و نقش او در پسرفت جامعه ایران با تیتر خمینی کیست به طور خلاصه بازنگری میشود.  نافرمانی زنان در مقابل حجاب اجباری از چه زمانی شروع شد.

اولین مخالفت علنی خمینی با بعضی از تصمیمهای شاه، مربوط به انجمنهای ایالتی و ولایتی است که دولت وقت به‌ نخست‌وزیری اسدالله علم در تاریخ ۱۶مهر۱۳۴۱ تصویب کرد.

علت اصلی برآشفتگی خمینی این بود که در مصوبه مزبور به زنان حق رأی داده شده بود.
قید اسلام از شرایط انتخاب‌شوندگان و انتخاب‌کنندگان برداشته شده بود
در مراسم سوگند به‌جای قرآن گفته شده بود کتاب آسمانی.

اینها نکات مورد اعتراض خمینی بود. و بیش‌ از هر چیز به برخوردار شدن زنان از حق رأی اعتراض داشتند.

در آذرماه سال ۴۱ سرانجام «شاه» پذیرفت که از مصوبه انجمنهای ایالتی و ولایتی صرفنظر کند. خمینی این عقب‌نشینی را یک پیروزی برای خود به‌حساب آورد و نوشت:

«زنها را وارد کرده‌اید در ادارات، ببینید در هر اداره‌یی که وارد شدند آن اداره فلج شد. فعلاً محدود است. «علما» می‌گویند توسعه ندهید. به استانها نفرستید.

زن اگر وارد هر دستگاهی شد، اوضاع را به هم می‌زند.‌

می‌خواهید استقلالتان را زنها تأمین کنند؟»

نافرمانیهای زنان در مقابل حجاب اجباری:
بهمن ۵۸ یک سال از پیروزی انقلاب می‌گذشت که سکته‌ی قلبی، خمینی را به بیمارستان قلب تهران کشاند. به روایت دکتر عارفی در بخشی که امام بستری شد پرستارها با همان لباس‌های فرم پیش از انقلاب کار می‌کردند.

امام او را صدا کرد و گفت پرده‌ها را بکش و فقط خودت کارهای مرا انجام بده و پیشم بیا. به روایت او پرستارها قبول نمی‌کردند پوشش‌شان را تغییر دهند یا روسری سر کنند. دکتر عارفی می‌نویسد: «هیچ قدرتی(وزیر بهداری، نصیحت، خواهش) نتوانست به آن‌ها تفهیم کند که مرجع شیعیان جهان و رهبر کبیر انقلاب اسلامی از وضع لباس شما ناراحت» است.

۱۵ اسفند ۵۷، هنوز پیروزی انقلاب یک‌ماهه نشده بود و چند روزی از حضور امام در قم نگذشته بود که خبرهایی از وضعیت وزارتخانه‌ها به او دادند. امام گفت: «وزارتخانه اسلامى نباید در آن معصیت بشود. در وزارتخانه‏‌هاى اسلامى نباید زن‌هاى لخت بیایند؛ زن‌ها بروند اما باحجاب باشند. مانعى ندارد بروند؛ اما کار بکنند، لکن با حجاب شرعى باشند.»(صحیفه امام، ج۶، ص ۳۲۹)

آیت‌الله اشراقی داماد خمینی نیز از ضرورت حفظ حجاب گفت و این‌که؛ «قوانین اسلامی موبه‌مو اجرا گردد.» او یک درخواست از خانم‌ها داشت: «باید طبق نظر مبارک امام حجاب اسلامی در سطح کشور توسط خانم‌ها با اشتیاق اجرا شود.»

۱۷ اسفند، روز جهانی زن، تهران برف می‌بارید و زیر بارش برف تعدادی از زنان و دختران علیه زمزمه‌ی اجباری‌شدن حجاب راهپیمایی کردند. روزنامه‌ی کیهان در گزارش خود از این راهپیمایی نوشت: «در راهپیمائی‌های امروز زنان، تعداد زیادی از دانش‌آموزان مدارس دخترانه نیز شرکت داشتند.

آن‌ها ضمنا علیه کسانی که به زنان بی‌حجاب در روزهای اخیر حمله کرده‌اند، شعار می‌دادند… بحث و گفت‌وگو درباره حجاب از دیروز در تهران بالا گرفته است و از صبح امروز به دنبال مصاحبه تلفنی رادیو ایران با داماد امام خمینی اوج گرفت.»

 سیمین دانشور، همسر جلال آل احمد و نویسنده‌ی مطرح می‌گفت: «ما هر وقت توانستیم این خانه‌ی ویران را آباد کنیم اقتصادش را سرو سامان دهیم کشاورزیش را به جایی برسانیم حکومت عدل و آزادی را برقرار سازیم هر وقت تمامی مردم این سرزمین سیر و پوشیده و دارای سقفی امن بر بالای سرشان شدند و از آموزش و پرورش و بهداشت همگانی بهره‌مند گردیدند می‌توانیم به سراغ مسائل فرعی و فقهی برویم می‌توانیم سر فرصت و با خیال آسوده و در خانه‌ای از پای‌بست محکم بنشینیم و به سر و وضع زنان بپردازیم.»

زنان معترض از حمله به تجمعات و توهین برخی به آن‌ها در خیابان‌ها عصبانی‌تر می‌شدند که برخی اظهارنظرها از عصبانیت‌شان کاست. امام هم گفت که کسی حق حمله به زنان معترض را ندارد. سخنگوی دولت موقت گفت بحث اجباری شدن حجاب مطرح نیست و تنها؛ «نمایشگری و عریانی و جلفی مساله دیگری است که مسلماً در ایران بعد از انقلاب اسلامی و در دولت اسلامی نمی‌تواند جواز و پذیرش داشته باشد.»

مرحوم آیت‌الله طالقانی:

حتی برای زن‌های مسلمان هم حجاب اجباری نیست چه برسد به اقلیت‌های مذهبی…

هیچ اجباری هم در کار نیست. مگر در دهات ما از صدر اسلام تا کنون زنان ما چگونه زندگی می‌کردند؟ مگر چادر می‌پوشیدند؟…

کی در این راهپیمایی‌ها زنان ما را مجبور کرده که با حجاب یا بی‌حجاب بیایند؟

نه در زمان پیامبر نه ائمه معصومین چیزی بنام حجاب اجباری نبوده، این حكم اجبار یك حكم من در آوردی است كه نه تنها عفاف و پاكی را در جامعه رواج نخواهد داد بلكه موجب گسترش فساد و فحشا در كل جامعه خواهد شد.

در اصل دین اكراه و اجبار نیست چه برسد به فروع آن…

می‌ترسم روزی برسد كه غارت بیت المال و فقر و فلاكت عادی شود و موضوع حساس جامعه بشود دو تار موی زن كه زیر روسری است یا بیرون آن… اطلاعات، مورخ ۲۰ اسفند ۱۳۵۷

همه امروز ما از آن روز پایه گذاشته شده است.

تلگرام ما

https://t.me/Iran_news_ajancy