گزارشی از زندان قرچک ورامین و اسامی شکنجه گرانی که نقش پزشک و پرستار را بازی میکنند

92
زندان قرچک ورامین
زندان قرچک ورامین

شنبه شب ۲۹اردیبهشت خانم شهناز کیان اصل (کیانی) با اصرار سایر زندانیان به بهداری زندان قرچک منتقل شد.

خانم کیانی که از زندانیان دراویش است؛  به بیماری قند خون مبتلا بوده که در اثر عدم وجود دارو و تغذیه مناسب در زندان قرچک عوارض شدید جسمی دامنگیر وی شده است.

این عوارض شامل ایجاد توده جدید در ناحیه سینه، ورم و زخم معده بوده که موجب نگرانی بسیار گسترده برای سلامتی ایشان در میان زندانیان شده و پس از اصرار آنها به بهداری زندان مراجعه نموده که توسط دکتر و پرستار بهداری زندان مورد هتک حرمت، فحاشی و توهین واقع شده‌ است.

خانم شهناز کیان اصل اعلام کرده است که در اعتراض به این رفتار خلاف قانون و ناشایست پزشک و پرستار زندان از حضور در بهداری خودداری می‌کند.

لازم به ذکر است که همسر خانم شهناز کیان؛ آقای برزو موسوی نیز هم‌اکنون در حالی در زندان تهران بزرگ زندانی‌ست که از ناحیه‌ی چشم به‌وسیله‌ی گلوله‌های ساچمه‌ای، زخمی و با عدم اعزام ایشان به مراکز درمانی خطر از دست دادن بینایی اش افزایش یافته است.

وضعیت بهداری زندان قرچک ورامین:

شنبه شب ۲۹ اردیبهشت زنی که فشار خون بالا داشت به امداد زندان قرچک مراجعه کرد و از فشار بالای خون  شکایت کرد . پزشک با بی حوصله گی معاینه اش کرده و گفت که فشارت معمولی است و برو استراحت کن. این فرد ظاهرا پزشک؛ نسبت به اعتراض همراهان بیمار توجهی نکرد. اما این زن زندانی که زندان برگشت؛ صبح روز بعد فوت کرد.

اسامی پزشکان زندان زنان قرچک از این قرار است: حامد یزدان، ارشادی، هوشیار، شعبانی، صادقی

پرستاران: سلیمانی، خدا بخش، تیموری، ابرون

در این زندان پزشک کشیک اصلا وجود ندارد. وقتی زنان شبانه به بهداری مراجعه می کنند مورد فحاشی قرار می گیرند.

در بهداری دستگاه فشار سنج ندارند و یا خراب است. دستگاهشان همیشه ۱۲ نشان میدهد. این پزشکان بازاٰء هر بار مراجعه زندانی بیمار داروی یکسانی به وی می دهند.

پزشکی به نام حامد یزدان؛‌ بیشتر شبیه به دژخیمان شکنجه گر است. شب اول انتقال زنان درویش به این زندان از آنها سوالات توهین آمیزی در دستگاه فاسد ذهنی اش در مورد مناسبات خانوادگی زنان درویش پرسید که باعث نفرت بیشتر این زنان شد.

این زنان وقتی با بیماری مواجه می شوند برای بیماران شان نیاز به غذای رژیمی نیاز دارند به انها گفته می شود این غذا ماهی یک بار داده می شود و آن یک بار را هم نمی دهند و به بیمار توصیه می کنند که کمپوت برای خود بخرد.

بهداری زندان از در اختیار گذاشتن ویلچر برای انتقال زنان بیمار به بهداری خودداری می کند و به زنان توصیه می کند که شما در بطری آب معدنی جمع کنید تا برایتان ویلچر بخریم.

دکتر هوشیار بیشتر شبیه بازجوهاست. با هر بار مراجعه بیمار به او به جای درمان مریض او را مورد سوالاتی قرار می‌دهد که شبیه بازجویی است.

فشارهای جانبی بر زنان

در زندان قرچک ورامین زنان زندانی را وادار می کنند که مابازاء تلفن به خانواده و یا داشتن هواخوری علفهای هرز محوطه را با دست و بدون هیچ وسیله ایی بکنند و گرنه هواخوری شان تعطیل می شود.

این زنان مجبورند در محیطی زندگی کنند که دائم بوی فاضلاب می دهد و به شدت غیربهداشتی است.وقتی زنان درویش نسبت به وضعیت زیستی وخیم زندان اعتراض کردند آنها را به بخش مشاوره انتقال دادند که دست کمی از جای قبلی ندارد و پر از علف هرز است.

در این زندان آب آشامیدنی برای زندانی وجود ندارد و زندانی مجبور است از آب معدنی های تاریخ گذشته که فروشگاه به آنها می فروشد استفاده کنند.

زنان زیادی در این زندان هستند و صدایشان به جایی نمی رسد. زندان شکنجه گاه است. شکنجه گاهی که زنان را در آن به مرگ تدریجی می کشند.

تلگرام ما

https://t.me/Iran_news_ajancy