آمار دستگیری و زندان خود دیکتاتور را از جامعه ملتهب بیشتر می‌ترساند

91
آمار دستگیری و زندان خود دیکتاتور را از جامعه ملتهب بیشتر می‌ترساند
آمار دستگیری و زندان خود دیکتاتور را از جامعه ملتهب بیشتر می‌ترساند

حسن موسوی چلک رئیس انجمن مددکاری  روز جمعه ۲۱اردیبهشت ۹۷ در مورد آمار دستگیری و زندان به ایسنا گفت: «سالانه ۴۲۰تا ۴۳۰هزار نفر در کشور وارد زندانها می‌شوند یعنی در هر ساعت ۵۰نفر!».

این آمار وحشتناک از تعداد  دستگیری و زندانی کردن هموطنان در حالی است که روزانه اذیت و آزار و ضرب‌وشتم مأموران حکومتی به بهانه‌ها و عناوین مختلف در سطح شهر جریان دارد و با انواع و اقسام وحوش خود از مأموران شهرداری گرفته تا ناجا و یگان ویژه‌ ضدشورش، گشت ارشاد، مزاحم‌های خیابانی عناصر سپاه و بسیج، گشت ویژه، و نیز مأموران آتش به اختیار وزارت اطلاعات، لباس شخصی‌ها و… کنترل و مهار اعتراضات اجتماعی را تلاش میکنند که در دست داشته باشند.

در واقع می‌توان گفت کار اصلی حکومت در شرایط انفجاری جامعه ایران حفظ حکومت است.

عدد بالای دستگیری نشان می‌دهد که دیکتاتوری  بر خاکستری از آتش نشسته است و هرگاه به شکار گدازه‌ای اقدام میکند.

ابعاد ظلم فاشیسم مذهبی بر مردم ایران آن‌چنان گسترده و نفسگیر است که تمام مساحت زندگی مردم را در برمی‌گیرد و کسی نیست که از این جنایتکاران زخمی به دل نداشته باشد.

اعتراف به ورود سالیانه ۴۲۰تا ۴۳۰هزار نفر به زندانهای، روی دیگر سکه اعتراف به زنده بودن مقاومت در برابر این دیکتاتوری است. دیکتاتوری تاریخ گذشته  در مواجهه با جامعه جوان ایران، و برای ادامه بقا، چاره‌یی جز توسل به شلاق و دار ندارد. اما شگفتی اینجاست که با وجود ۵۰دستگیری در هر ساعت، باز نه تنها اعتراضات فروکش نمی‌کند، و قیام‌آفرینان نه تنها نمی‌هراسند و عقب نمی‌نشیند، بلکه روز به روز مصمم‌تر می‌شوند.

در اصطلاح نظامی هر تک پاتکی دارد سرکوبگران در مقابل اعتراضاتی که فروکش نمیکند. تلاش میکنند با شناسایی و چهره‌زنی عناصر فعال را و دستگیر و سر به نیست کنند وفکر میکنند با دستگیری این شعله خاموش میشود اما هر دستگیری، هر شکنجه و هر شهادت، باعث روییدن قامت‌های بیشتری از قیام و مقاومت می‌شود. انگیزه و نیروی محرک جدیدی در جامعه می‌دمد.

یک نمونه آن خیزش معلمان در روز۲۰اردیبهشت بود

امروز روز نترسیدن است؛ آن که باید بترسد و انتظار کیفریافتن داشته باشد، حکومتیان و شکنجه‌گران، زندانبانان و سرکوبگران آن هستند. آنها هستند که باید از روز رویارویی با خشم مهارناپذیر مردم به خود بلرزند.

خیزش پنجشنبه ۲۰اردیبهشت (۱۰مه) فرهنگیان شاغل و بازنشسته در دست کم ۳۱شهر در نقاط مختلف کشور از جمله تهران، اراک، قزوین، زنجان، کرمانشاه، اصفهان، همایونشهر، شیراز، ممسنی، شهرضا، شهرکرد، مشهد، بجنورد، بیرجند، کازرون، سقز، بانه، سنندج، دهگلان، مریوان، مهاباد، قروه، زیویه، دیواندره، تبریز، رشت، ساری، خرم‌آباد، بهبهان، بندرعباس، بوشهر و همدان صورت گرفت.

معلمین و فرهنگیان در اعتراض به حقوقهای بسیار پایین، وضعیت معیشتی دشوار و محرومیت از حداقل مزایای شغلی از جمله بیمه درمانی کارآمد و نداشتن تأمین شغلی و رسیدگی نشدن به خواستهایشان، به خیابان آمدند و نشان دادند که دیگر نمی‌توان و نمی‌شود با سرکوب مانع از شکل‌گیری اعتراضات شد.

حکومت می‌تواند ساعت به ساعت به میزان دستگیریهایش بیفزاید اما در عمل نمی‌تواند کاری از پیش ببرد. ایران اکنون زندانی بزرگ است اما دیگر تن به زندانی شدن نمی‌دهد و از زندانی شدن نمی‌هراسد. زمانه دیگری شده است و دیکتاتور خوب خوب میداند.

تلگرام

https://t.me/Iran_news_ajancy