آیا دروغ در جمهوری اسلامی حلال است؟

126

روزنامه اعتماد نوشت:هر کس که وعده‌های غیرواقعی بدهد یا ماهیت اصلی وعده‌های خود را بپوشاند، یا آنکه از طریق شیوه‌های فریبنده و نیز تطمیع یا تهدید افراد رای آنان را جذب کند آن رای حلال نیست. بازار خريد و فروش راي وقتي حلال است كه راي گرفته شود و به ازاي آن برنامه ارايه شود. هر چيز ديگر همچون توزيع غذا، كارت پول، قول پرداخت وام يا پست و مقام و… موجب فساد اين معامله مي‌شود و آن راي را از چارچوب آراي حلال خارج مي‌كند.

آرايي كه به صورت تقلبي‌شمارش شود يا به صندوق ريخته شود كه اساسا راي نيستند كه حلال باشند يا حرام. مثل پول جعلي است كه از اساس پول نيست و خارج از موضوع بحث حاضر است. هر رايي كه براساس مقررات قانوني انتخابات به دست آيد راي حلال است و غير آن را مي‌توان راي حرام ناميد.

با اين توضيحات مي‌توان پرسيد كه آراي كدام يك از نامزدها حلال يا حرام است؟ البته نمي‌خواهيم حكم فقهي صادر كنيم چون در اين مقام نيستيم و به قول آقاي معاون رييس‌جمهور اطلاق چنين عنوان، نوعي بدعت محسوب مي‌شود ولي با همين معيار مي‌توان ديد كه چه كساني قول‌هاي مشخص و غيرعملي دادند تا آراي مردم را به سوي خود جذب كنند. به‌طور واضح مي‌توان ديد كه چه كساني چيزهايي جز برنامه و ايده در ميان مردم توزيع كردند تا مابه‌ازاي آن راي به دست آورند؟ مي‌توانيد ببينيد كه چه كساني اتهامات ناروا به برنامه‌هاي ديگران زدند و چه دروغ‌هايي درباره ٢٠٣٠ نگفتند تا آراي مردم را به سوي خود جلب كنند. ديدار با خوانندگان زيرزميني نيز حلال‌كننده راي نيست.

راستی مبنای حلال و حرام در این حکومت چیست؟